Το Γυμνάσιο Δερβενίου πραγματοποίησε μια δράση στην οποία συμμετείχαν τα παιδιά της Β΄ τάξης. Το πρόγραμμα αυτό αφορούσε τις εξαρτήσεις των έφηβων και υλοποιήθηκε την Δευτέρα 13/12/2024 από Ψυχολόγο και Κοινωνικό Λειτουργό του Κέντρου πρόληψης κατά των εξαρτήσεων, Δίολκος, που εδρεύει στην Κόρινθο.
Στο δεύτερο μέρος του προγράμματος αυτού χωριστήκαμε σε ομάδες, όχι όπως θέλαμε εμείς αλλά με κλήρωση προκειμένου να συνεργαστούμε με όλα τα παιδιά της τάξης. Η υπεύθυνη έδωσε από ένα μεγάλο χαρτί στις τρεις ομάδες, λέγοντας στην κάθε μία να ασχοληθεί με ένα θέμα εκ των τριών που είχαν δοθεί πιο πριν. Το πρώτο θέμα μιλούσε για την προκατάληψη και την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων. Το δεύτερο θέμα μιλούσε για τις κοινωνικές και ατομικές συνέπειες μετά από μια παράβαση και το τρίτο συνδεόταν με το τι μπορούμε να κάνουμε προκειμένου να περιορίσουμε παραβατικές συμπεριφορές.
Αρχικά η υπεύθυνος του προγράμματος μας ρώτησε τι μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε την λέξη παράβαση, παραβατικότητα. Πολλές και διάφορες γνώμες και σκέψεις ακούστηκαν, μερικές από αυτές ήταν: νόμοι, φυλακή, αστυνομία, ανήλικη παραβατικότητα κ.α.
Το πρόγραμμα αυτό μας δίδαξε πως οι παραβατικές συμπεριφορές τις περισσότερες φορές, αν όχι όλες, έχουν επιπτώσεις. Εκ μέρους της Δευτέρας τάξης του Γυμνάσιου, ευχαριστούμε εγκάρδια όχι μόνο τις υπεύθυνες του προγράμματος, αλλά και όλο τον σύλλογο των καθηγητών που μας έδωσε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε.
ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ ΦΕΙΔΑΚΗΣ
Πρόσφατα στο σχολείο μας, παρακολουθήσαμε πρόγραμμα με θέμα την παραβατική συμπεριφορά των ανηλίκων. Η υπεύθυνη για την παρουσίαση/ενημέρωση εργάζεται ως κοινωνική λειτουργός σε δομή στην Κόρινθο και συζητήσαμε παραδείγματα αντίδρασης των παιδιών σε θέματα που προκύπτουν.
Χωριστήκαμε σε ομάδες και σε ένα λευκό χαρτί με χρωματιστούς μαρκαδόρους αναπτύξαμε από ένα θέμα: αιτίες παραβατικότητας, συνέπειες παραβατικότητας και τρόποι πρόληψης του φαινομένου. Αφού μας δόθηκε χρόνος για να αποτυπώσουμε τις ιδέες μας στο χαρτί τις παρουσιάσαμε στην τάξη. Οι συμμαθητές μας από όλες τις ομάδες εξέφρασαν τις απόψεις τους και όλοι μαζί προσεγγίσαμε το θέμα πολύπλευρα. Οι απόψεις μας κολλήθηκαν στον τοίχο της αίθουσάς μας.
Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν αρκετά σοβαρή και απασχολεί τόσο τους ενήλικες όσο και τα παιδιά, καθώς η παραβατικότητα στους ανήλικους γίνεται όλο και πιο συχνό φαινόμενο. Η παρακολούθηση του προγράμματος μας κίνησε το ενδιαφέρον και αφοσιωθήκαμε αρκετά για να έχουμε ως αποτέλεσμα την κατάκτηση νέων γνώσεων.
Αλεξάνδρα Καραβά
Παρακολουθώντας την βιωματική δράση τα παιδιά κατέγραψαν τις απόψεις τους σχετικά με τα θέματα που τους δόθηκαν. Θεωρούν πως η παραβατική συμπεριφορά συνδέεται «με την μαγκιά, με το ότι θεωρούν πως είναι ανεξάρτητα, με τα λανθασμένα πρότυπα που προβάλλονται, με το ότι θέλουν να νιώθουν αποδεκτοί από συνομηλίκους τους, με το ότι δεν βάζουν όρια οι γονείς και με το ότι οι γονείς δεν δίνουν αρκετή προσοχή στα παιδιά τους, με τις παρέες, με το ότι παίζουν βίαια βιντεοπαιχνίδια, με το ότι επηρεάζονται από το διαδίκτυο και τα social media». Αναφερόμενα στις συνέπειες τις παραβατικής συμπεριφοράς αναφέρθηκαν «σε ενοχές, κατάθλιψη, ψυχολογικές διαταραχές, στις τύψεις αλλά και σε θανάτους, ακρωτηριασμούς, τραυματισμούς». Μίλησαν, επίσης, για «υλικές καταστροφές, απομόνωση, περιθωριοποίηση, εγκατάλειψη του σχολείου, εξάρτηση – εξαρτήσεις αλλά και για την άρνηση, απογοήτευση και ντροπή που αισθάνεται η οικογένειά τους λόγω της συμπεριφοράς τους».
Αναφερόμενοι στους τρόπους με τους οποίους μπορούν να περιοριστούν τα συγκεκριμένα φαινόμενα αναφέρθηκαν στην αξία «της συζήτησης για το θέμα, του προσδιορισμού των ορίων, της τιμωρίας, τον περιορισμό των παροχών προς το παιδί». Φυσικά, σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά κατέχει και η πρόληψη και τα παιδιά αναφέρθηκαν και σε αυτό. Εστίασαν στον ίδιο τους τον εαυτό αλλά και στην οικογένεια πιστεύοντας πως είναι σημαντικό να «προειδοποιείται το παιδί για τις συνέπειες των πράξεών του, να έχει καλή συμπεριφορά» αλλά και οι γονείς είναι αναγκαίο να «θεσπίζουν και να τηρούν κανόνες και όρια». Αναφέρθηκαν “στην ανάγκη ενημέρωσης, μίλησαν για απαγόρευση χρήσης κινητών και περιορισμό των εξόδων, την αναγκαιότητα θέσπισης νόμων σχετικών με το θέμα αλλά και την αναγκαιότητα δράσης ειδικών”.
Μήπως οι απόψεις και οι θέσεις των παιδιών κρίνεται αναγκαίο να αποτελέσουν πυρήνα προβληματισμού και δράσης εκ μέρους των ενηλίκων στο σύνολό τους;
Ασημακοπούλου Αν.